«Երեխաներիս մեծ մասն արդեն գնացել են, մնացել են միայն նրանք, ովքեր գնալու տեղ այլևս չունեն… Գիտե՞ս՝ երբ որոշեցի այստեղ գալ: Տատիկիս հուղարկավորությունից հետո: Տատիս մահն իմ ամենամեծ կորուստն էր, հետո սկսեց պատերազմը, ու ես մի կողմ դրեցի իմ ներսի, փոքր, անձնական պատերազմը, որովհետև հիշեցի, որ տատս ինձ ամեն ինչից շատ սովորեցրել է բարի լինել: Ես գիտեի, որ բարի եմ, բայց երբևէ բարությունս փորձելու տեղ չեմ ունեցել»:

 


    Ֆրանսիական «նոր ալիքի» գլխավոր ֆիլմերը (մաս 2)

    Ինչ ասել է «նոր ալիք» Ֆրանսիական «նոր ալիքի» կինեմատոգրաֆ կոչում են ռեժիսորներին, որոնք Ֆրանսիայում հայտնվեցին 1950-ականների վերջին, 1960-ական թվականների սկզբին:...