Հոնկոնգյան նոր ալիք

Այսպես կոչված հոնկոնգյան նոր ալիքը նոր հոլիվուդյան հոսանքի նման ժանրային խիստ շրջանակների չէր հետևում և չէր ձգտում «փախչել» լայն հանդիսականի համար չնախատեսված հեղինակային կինոյի կողմը: Ընդհակառակը՝ հոնկոնգցիների ֆիլմերը հաճույքով շահագործում էին ժանրային սյուժեները, դրանք մատուցելով նոր սոուսով: Այդ ալիքի ֆիլմերի թվում կարելի է տեսնել և դասական դրամաներ, և սրասյուժե դետեկտիվներ, և ֆիլմեր մարտական արվեստների մասին, և քրեական կինո: Նման հիբրիդայնության շնորհիվ ռեժիսորներին հաջողվեց կինոթատրոններ բերել մի նոր, սովորականին չնմանվող ժանրային կինո:

Մեծ դեր խաղաց և այն, որ այդ ռեժիսորները առաջին անգամ սկսեցին կողմնորոշվել դեպի ոչ արտաքին շուկան՝ Չինաստան, Թայվան և առհասարակ Հարավ-արևելյան Ասիա, այլ դեպի ներքին սպառողը: Ընտրությունը սկզբունքորեն կարևոր էր, չէ որ ֆիլմերն այժմ արդեն նկարահանվում էին ոչ թե Հոնկոնգի բնակչությանն օտար մանդարինյան բարբառով, այլ մայրենի՝ կանտոնյան լեզվով: Մարտարվեստի մասին դասական ժանրի ֆիլմում շեշտը դրվեց ոչ թե ակրոբատիկայի և չափից դուրս ֆանտաստիզմի վրա, այլ ռեալիզմի՝ համեմված արյունով: Այդուհանդերձ բուն գոտեմարտերը և փոխհրաձգությունները միևնույն ժամանակ և սյուժետային բաղկացուցիչներ էին, և փոխաբերություն…

Շատ քննադատներ հակված են հոնկոնգյան նոր ալիքը բաժանել երկու շրջանի՝ մոտավորապես 80-ական և 90-ական թվականներ՝ համապատասխանաբար, առաջինին դասելով այնպիսի վարպետների, ինչպիսին են Խարկը, Տամը, Խուեյը, իսկ երկրորդին՝ այսօր էլ փայլող Վուին և Կարվային:

Գլխավոր ֆիլմերը

* Թիթեռնիկ-մարդասպաններ (1979), ռեժ.՝ Ցույ Խարկ

* Թուր (1980), ռեժ.՝ Պատրիկ Տամ

* Պայծառ ապագա (1986), ռեժ.՝ Ջոն Վու

* Վայրի օրեր (1990), ռեժ.՝ Վոնգ Կարվայ

* Ամառային ձյուն (1995), ռեժ.՝ Էնն Խուեյ

(շարունակելի)


    Վերհիշելով Կիմ Կի Դուկին

    Կինոաշխարհը շարունակում է սգալ  ժամանակակից կինոյի մեծագույն պոետի և փիլիսոփայի՝ Կիմ Կի Դուկի մահը: Կորեացի այս ռեժիսորի ստեղծած անորսալի ու...