«Խոստումի» համաշխարհային պրեմիերան

promisetiffՏորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում սեպտեմբերի 11-ին տեղի ունեցավ «Խոստում» ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան, որը ջերմ ընդունելության արժանացավ: Ցուցադրումից հետո ֆիլմի ռեժիսոր Թերրի Ջորջը, գլխավոր դերակատարներ Օսկար Այզեկը, Քրիստիան Բեյլը, Շառլոտ Լը Բոնը, Շոհրե Աղդաշլուն, Անջելա Սարաֆյանը, Մարուան Կենզարին և պրոդյուսեր Էրիկ Էսրայիլյանը մամլո ասուլիս տվեցին` պատասխանելով լրագրողներին և հանդիսատեսին հետաքրքրող հարցերին։
Հիշեցնենք, որ Քըրք Քըրքորյանի հիմնադրած «Սըրվայվըլ Փիքչըրզ» («Վերապրումի ֆիլմեր») ընկերության այս առաջին ձեռնարկումը պատմություն է սիրո եռանկյունու մասին, որը տեղի է ունենում Հայոց ցեղասպանութեան օրերին:
Ներկայացնում ենք հատվածներ այդ ասուլիսից:

a_s_p

Ջոհանա Շնելեր – Թերրի, կխոսե՞ք մի փոքր ֆիլմի ժանրից: Սիրային դրամա պատմական որևէ շանավոր ժամանակահատվածում. ի՞նչն է ձեզ գրավել այս ժանրում:

Թերրի Ջորջ – Այս ժանրում կինոգործչի համար կարևորն այն է, որ հանդիսատեսին, որը շատ քիչ է ծանոթ պատմական փաստերին, ներգրավի է այդ սարսափելի իրադարձություններին և նրանց հնարավորություն տա ներսից տեսնելու այդ ամենը: Նմանատիպ թեմաներով ֆիլմերըը հրաշալի գործեր են, այլ հարց է, որ այժմ համաշխարհային կինոյում ավելի շատ նախապատվությունը տրվում է ավելի շահութաբեր նախագծերին: Կարծում եմ` ողբերգություն կլինի, եթե այս ժանրը վերանա:

Ջոհանա Շնելեր – Օսկար, որևէ ուսումնասիրություն արե՞լ ես ֆիլմի թեմայի շուրջ նախքան դերը ստանձնելը:

Օսկար Այզեկ – Ես, ցավոք, շատ քիչ էի տեղյակ այս պատմական իրադարձություններին: Շատ եմ զրուցել Թերրիի հետ թմայի մասին, քանի որ նա շատ լուրջ ուսումնասիրություններ էր կատարել: Ինչպես նաև ինձ շատ օգնեց այդ ողբերգությունից փրկվածների պատմությունները կարդալը, որոնք, իհարկե, սարսափելի էր անգամ պատկերացնելը: Զրուցելով ու կարդալով` պատկերացում կազմեցի այս ամենի մասին:

Ջոհանա Շնելեր – Շորե, դուք նշում էիք, որ ձեզ համար սա կարծես մի պատմություն է, որն այսպես ասած 100 տարի սպասել է, որպեսզի ներկայացվի: Կմանրամասնե՞ք:

Շորե Աղդաշլու – Ես բավականին տեղյակ եմ պատմական իրադարձություններին, քանի որ ծնվել և ապրել եմ Իրանում` մինչև 25 տարեկանը շփվելով Թեհրանում ապրող 2 միլիոն հայերի հետ: Շատ հայ ընկերներ ունեմ, նրանք նույնիսկ ինձ սովորեցրել են հայերեն խոսել: Երբ տեղեկացա այս նախագծի մասին, անչափ երջանիկ էի նրա մի մասը դառնալու համար: Ինձ գրավեց այս պատմության մեջ նաև այն, որ շատ արդիական է: Նկարահանումների ժամանակ մենք ամեն երեկո CNN-ով դիտում էինք, թե ինչպես են սիրիացի փախստականները մղոններ անցնում անվտանգ վայրեր հասնելու համար: Ես անմիջապես զանգեցի իմ գործակալին և ասացի, որ անպայման ուզում եմ նկարահանվել այս ֆիլմում:

Ջոհանա Շնելեր – Անջելա, դուք հայկական արմատներ ունեք, ճի՞շտ է: Ի՞նչ նշանակություն ունի այս պատմությունը Ձեզ համար:

Անժելա Սարաֆյան – Այո, ես Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածների շնորհիվ եմ ծնվել, եթե նրանց չհաջողվեր փրկվել, ես հիմա այստեղ նստած չէի լինի: Սա մի պատմություն է, որին մենք՝ հայերս, ծանոթ ենք դեռ փոքր հասակից: Երբ փոքր էի, հիշում եմ, թե ինչպես էր տատիկս պատմում իր մոր պատմությունը, որ ինքնասպանություն էր գործել իր 5 և 7 տարեկան երեխաների աչքի առաջ: Նրանք կարծես հենց այն որբ երեխաներն էին, որոնց մենք տեսնում ենք ֆիլմում: Ուստի այս պատմությունն անչափ կարևոր է ինձ համար: Երբ կարդացի ֆիլմի սցենարը, զանգահարեցի իմ գործակալին և ասացի, որ սա ճակատագիր է. ես պետք է լինեմ այս ֆիլմում: Եվ ես իրոք բախտավոր եմ այսպիսի խմբի հետ աշխատելու համար:

Հանդիսատես – Ֆիլմը, բացի նրանից, որ սովորական մարդկային պատմություն է, որը հակադրվում է պատմական որևէ ժամանակահատվածի, նաև քաղաքական ենթատեքս ունի, որից հնարավոր չէ խուսափել: Ես հիշում եմ` երբ «Արարատ» ֆիլմն առաջին անգամ հանրությանը ներկայացվեց, հայտնվեցին մարդիկ, որոնք հերքում են Հայոց ցեղասպանությունը, ինչպես Հոլոքոստի դեպքում: Հարցս մասնավորապես վերաբերում է Թերրիին. Ի՞նչ եք կարծում, որևէ բան փոխվե՞լ է «Արարատի» ցուցադրումից ի վեր, և ի՞նչ կասեք այն մարդկանց, ովքեր մինչ օրս շարունակում են հերքել ակնհայտ ճշմարտությունը:

Թերրի Ջորջ – Հարցը երկու կողմ ունի: Մեկը քաղաքական ճնշումն է Թուրքիայի իշխանությունների վրա, որն արդեն մեկ դարից ավելի է` շարունակում է հերքել պատմական փաստերը: Սակայն ինձ համար և ամբողջ աշխարհի համար գլխավոր հարցն այն չէ` այս դեպքերը տեղի են ունեցել, թե ոչ: Պատմական փաստերն արդեն ապացուցում են, որ դա մշակված ծրագիր էր հայ ժողովրդին ոչնչացնելու համար: Շատ ավելի կարևոր հարց է, թե ինչու դա տեղի ունեցավ և ինչպես հաղթահարել այդ ողբերգությունը, ինչպես կրկին հաշտեցնել այդ երկու ազգերին: Ամբողջ աշխարհին հայտնի է Ադոլֆ Հիտլերի խոսքերը Հոլոքոստը ծրագրելուց առաջ. իսկ ո՞վ է հիմա հիշում հայերի ցեղասպանության մասին: Այսինքն` հայերի ջարդերը հերքելը հիմք դարձավ այլ ցեղասպանություններն արդարացնելու համար: Մեր նպատակն է քննարկել հարցը և ուղիներ փնտրել ապագայում նման ոճիրները կանխելու համար:

Ջոհանա Շնելեր – Արդյոք զգու՞մ եք որևէ տարբերություն խաղալիս, երբ գիտեք, որ ֆիլմն իրական փաստերի վրա է հիմնված:

Շորե Աղդաշլու – Իհարկե, շատ բան է փոխվում, երբ գիտես, որ սա իրական պատմություն է: Երբ սկսում ես պատրաստվել նկարահանումներին, անընդհատ քեզ հիշեցնում ես, որ սա իրական պատմություն է, այս ամենն իրականում տեղի է ունեցել, փորձում ես որքան հնարավոր է մոտենալ իրականությանը:

Անժելա Սարաֆյան – Կուզենայի հավելել, որ ոչ միայն ֆիլմում պատկերված իրադարձություններն են իրական, այլև կերպարների փոխհարաբերությունները: Լինելով հայ, երբ կարդացի սցենարը, տեսա հայ տղամարդուն բնորոշ գծերը Միքայելի կերպարում կամ Շառլոտի մարմնավորած հայ կնոջ կերպարը շատ հասկանալի էր ինձ համար: Շատ մեծ հայկականություն կա ֆիլմի կերպարների մեջ:

Ջոհանա Շնելեր – Ֆիլմը շատ հետաքրքիր է ներկայացնում վրեժի գաղափարը: Վերջին հարցս է. ո՞րն է լավագույն լուծումը վրեժ լուծելու ցանկությամբ չտարվելու, այդ ամենը հաղթահարելու և ինչ-որ բան փոխելու համար:

Թերրի Ջորջ – Անան ֆիլմում ասում է` մեր վրեժը կլինի շարունակել ապրել ու ստեղծել: Զարգացնել սեփական մշակույթը և հասնել նրան, որ աշխարհը ճանաչի այս սարսափելի հանցանքը: Ամենասարսափելի հանցանքը՝ ցեղասպանությունը, տեղի է ունեցել, այն պետք է ճանաչվի, որպեսզի հնարավոր լինի դա հաղթահարել այդ երկու կողմից էլ և իրական խաղաղություն հաստատել այդ տարածաշրջանում:

Թարգմ.՝ Սուսաննա Խաչատրյանի

Դիտվել է 122 անգամ